Drie vrouwen blikken terug op hun leven en laten zien hoe zij overeind bleven in het Nederland van na de Tweede Wereldoorlog. Ze behoren tot een generatie ogenschijnlijk gewone vrouwen, van wie de levens allesbehalve gewoon waren.

Tegen de achtergrond van de wederopbouw, de seksuele revolutie, de crisis van de jaren tachtig en de daaropvolgende individualisering zoeken zij naar ruimte voor zichzelf. Naar een eigen leven. En naar de grenzen ervan.

De geaarde moeder leeft naar het vooroorlogse ideaal van de dienende vrouw en eigent zich pas laat wat ruimte toe. De lichtvoetige weduwe, belast met het zwijgende verleden van haar Joodse familie, kiest voor gezelschap en leven. De tomeloze weigert zich neer te leggen bij het bestaan dat voor haar is uitgestippeld en overschrijdt haar eigen grenzen. Ze tonen elk op hun eigen manier een enorme persoonlijke kracht. Maar vrijheid blijkt niet zonder prijs.

Vrijheid vertelt een verhaal van blijven, vertrekken en achterblijven. Over een generatie vrouwen die droeg en doorging. En over mannen die opvallend vaak aan de zijlijn bleven.

Richard Greve schreef een ode aan de vrouw, geworteld in de persoonlijke verhalen van de drie moeders die hem vormden. Frank Hoek maakt in een lichtvoetige voorstelling het drama van een generatie vrouwen voelbaar én universeel.

Voor wie leef je – en wat laat je achter?